Tarih, edebiyat, insan ve doğaya duyduğu ilgi, onun görsel dünyasını simgesel öğelerle beslenen anlatı odaklı bir yapıya dönüştürmüştür. Eserleri çoğunlukla kültürel ve toplumsal kırılmalardan etkilenir ve çağdaş insanın durumunu sorgulayan bir alan açar. Bu nedenle çalışmalarındaki imgeler ve kavramlar kimi zaman şiirsel, kimi zaman eleştirel bir nitelik taşır; kolektif belleğin izlerini taşır.

İnsana, acıya, belleğe, kimliğe ve varoluşun anlamına dair psikolojik ve felsefi sorgulamalar, onun resimlerine kişisel anlatıların ötesine geçen bir derinlik kazandırır. Kadınlar, çocuk yaşta evlilikler, savaş travması, memleket, nesneler, hayvanlar ve doğa gibi temalar, teatral bir anlatım dili içinde ele alınır ve izleyiciyi aynı anda hem kolektif bellekle hem de kendi bireysel deneyimiyle yüzleştirir. Acı, umut, farkındalık, bellek, direniş ve düşlerin bir arada bulunduğu bu kalabalık ve hareketli dünya, izleyiciyi görsel bir sorgulamanın ve diyaloğun derinliğine davet eder.

Sanatsal yaklaşımı, Edward Hopper’ın şu düşüncesiyle örtüşür: “Eğer bunu kelimelerle ifade edebilseydim, resim yapmam için bir neden kalmazdı.” Bu bakış açısından Darya’nın resimleri, dilin tek başına tam olarak aktaramadığı içsel deneyimleri ve insana ait sessiz katmanları görünür kılmaya çalışır.

Onun eserleri kesin cevaplar sunmaz; düşünmeye, diyaloğa, yeniden bakmaya ve insan deneyimini birlikte yeniden kurmaya açık bir alan yaratır.